Εξωπαρασιτική αγωγή και ασφάλεια των φαρμάκων

 

Η αξία της εξω-αντιπαρασιτικής αγωγής όλο το χρόνο και η ασφάλεια των φαρμάκων προληπτικής αγωγής

 

Γεωργία Χριστάκου, Κτηνίατρος ΑΠΘ

 

Ένα σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ιδιοκτήτες σκύλου και γάτας είναι η αντιμετώπιση των εξωπαρασίτων – ψύλλων, ψειρών, τσιμπουριών και άλλων – που μπορεί να προσβάλουν το ζώο τους. Υπάρχουν ειδικά σκευάσματα για την προστασία των ζώων από εξωπαράσιτα αλλά κατά πόσο είναι απαραίτητη η χρήση τους κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου και πόσο ασφαλή είναι αυτά για τα ζώα;

 

Η ανάπτυξη των εξωπαρασίτων ευνοείται από την υψηλή θερμοκρασία και κυρίως την υψηλή υγρασία. Τους θερμούς μήνες, από την άνοιξη και μετά, αρχίζει το πρόβλημα να γίνεται εμφανές. Με την αλλαγή των κλιματικών συνθηκών, την ανάπτυξη ιδιαίτερα υψηλών θερμοκρασιών και των αυξημένων βροχοπτώσεων μέσα στο καλοκαίρι, το πρόβλημα των εξωπαρασίτων τείνει να πάρει πολύ μεγάλες διαστάσεις.

 

Τα εξωπαράσιτα, όπως οι ψύλλοι και τα τσιμπούρια, με τα νύγματά τους μυζούν αίμα προκαλώντας ενόχληση με συνέπεια τον κνησμό και την ανησυχία των ζώων. Επίσης, με αυτό το τρόπο μπορούν να μεταδώσουν πολύ σημαντικά για την υγεία των ζώων νοσήματα. Η θεραπεία τέτοιων νοσημάτων μπορεί να είναι πολύ δαπανηρή και επίπονη για το ζώο.

 

Ζώα που ζουν μέσα στο σπίτι και δε λαμβάνουν αντιπαρασιτική αγωγή, εύκολα μεταφέρουν τα παράσιτα μέσα σε αυτό. Αυτά βρίσκουν εκεί το κατάλληλο περιβάλλον για να αναπτυχθούν και να πολλαπλασιαστούν. Πέραν των ζώων, εξωπαράσιτα όπως οι ψύλλοι είναι δυνατόν να επιλέξουν ως ξενιστές και τους ανθρώπους, προκαλώντας τους πολλαπλά ενοχλητικά και αντιαισθητικά νύγματα που έχουν σαν συνέπεια τον κνησμό και τη δυσφορία των ιδιοκτητών των ζώων. Ο βιολογικός κύκλος του ψύλλου, του επιτρέπει να ζήσει έως και ένα χρόνο σε μορφή “κουκουλιού” χωρίς να τρέφεται με τίποτα και μόλις βρει τις κατάλληλες συνθήκες να εκκολαφθεί και να πάρει την ενήλικη μορφή του. Αυτά τα “κουκούλια” μπορεί να υπάρχουν μέσα στο κρεβατάκι του σκύλου ή της γάτας, στα παιχνίδια τους, στα χαλιά, στους καναπέδες και όχι μόνο. Αυτό από μόνο του σημαίνει ότι ο αποπαρασιτισμός δεν πρέπει να σταματάει όλο το χρόνο.

 

Λόγω αυτής της αντοχής των εξωπαρασίτων, ακόμα και τα ζώα που ζουν εκτός σπιτιού δεν είναι ασφαλή το χειμώνα. Ιδίως ζώα που κινούνται σε περιοχές με βλάστηση κινδυνεύουν ιδιαίτερα από προσκόλληση τσιμπουριών, με κίνδυνο τη μετάδοση ερλίχειας και άλλων σοβαρών για την υγεία νοσημάτων. Τα τσιμπούρια μπορούν να μολύνουν ένα ζώο όλο το χρόνο. Ανάλογα με τις κλιματολογικές συνθήκες η δράση τους μπορεί να γίνει εντονότερη, ιδίως την άνοιξη και το φθινόπωρο που ευνοούνται περισσότερο. Ένα τσιμπούρι που έχει πέσει από μολυσμένο σκύλο μπορεί να μολύνει καινούργια σκυλιά ακόμα και 4 – 5 μήνες μετά την αποκόλλησή του. Ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη για αποπαρασιτισμό όλο το χρόνο, παρουσιάζουν περιοχές όπου η θερμοκρασία δε μειώνεται σημαντικά τους μήνες του χειμώνα και η υγρασία διατηρείται σε υψηλά επίπεδα όλο το χρόνο, όπως για παράδειγμα η Κρήτη.

 

Η χρήση των αντιπαρασιτικών σκευασμάτων βοηθά στην πρόληψη αλλά και στη θεραπεία από την προσβολή των εξωπαρασίτων. Υπάρχουν διάφορα είδη αντιπαρασιτικών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανάλογα με το χαρακτήρα του ζώου, τις συνθήκες διαβίωσής του αλλά και τις συνήθειες του ιδιοκτήτη. Για κάποιον ιδιοκτήτη που κάνει τυπικά τις αποπαρασιτώσεις στο ζώο του κάθε μήνα, προτείνεται η χρήση αμπούλας. Αν κάποιος δεν μπορεί να κάνει αγωγή στο ζώο του κάθε μήνα, ενδύκνειται η χρήση ειδικού αντιπαρασιτικού κολάρου. Για ιδιοκτήτη που δε θέλει τα παιδιά του να έρχονται σε επαφή με το κολάρο, είναι δυνατή η χρήση χαπιού. Πάντα ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να συβουλευτεί πρώτα τον κτηνίατρό του ώστε να βρεθεί η σωστή λύση ανάλογα με την περίπτωση και την κατάσταση του ζώου. Σε κάθε περίπτωση, η επανάληψη της αντιπαρασιτικής αγωγής θα πρέπει να γίνεται πριν παρέλθει ο χρόνος δράσης της.

 

Πολλοί ιδιοκτήτες όμως, εσφαλμένα θεωρούν ότι τα φάρμακα αυτά είναι τοξικά και παίρνουν την πρωτοβουλία για διακοπή τους, για να “ξεκουράσουν” όπως θεωρούν το ζώο. Όσον αφορά τις προληπτικές αγωγές, ποτέ δε χρησιμοποιείται τοξικό για τον οργανισμό φάρμακο. Όλα τα αντιπαρασιτικά σκευάσματα περνούν από ελέγχους και η τοξικότητά τους ελέγχεται αυστηρά προτού πάρουν έγκριση και άδεια. Δεν αποτελουν χημειοθεραπευτική αγωγή.

 

Άρα ο ιδιοκτήτης δεν πρέπει να σταματά να προφυλάσει το ζώο του από τα εξωπαράσιτα όλο το χρόνο γιατί η καλύτερη ιατρική είναι πάντα η προληπτική ιατρική.

 



Καταστήματα

 

Bank details